Tentoonstelling Molukse grootpoothoen

0
256

VLEDDER – 6 JUNI 2018 In de lezingenzaal van Miramar Zeemuseum in Vledder is een kleine tentoonstelling ingericht over het Molukse grootpoothoen. Aanleiding is de verschijning van een prentenboek voor jonge kinderen over deze Indonesische vogelsoort. Het boek is geschreven en samengesteld door Kees Heij en Hans Post en geïllustreerd door Lies van der Mijn. De tentoonstelling loopt tot en met 31 oktober 2018. Samen met Taman Indonesia in Kallenkote wordt komende zomer ook een aantal lezingen gegeven in samenwerking met dr. Kees Heij. Meer informatie op www.miramar-zeemuseum.nl of www.taman-indonesia.nl.

Het Molukse grootpoothoen (Eulipoa wallacei en lokale naam momoa) is een zeldzame vogelsoort die uitsluitend voorkomt op de Molukse Eilanden in Indonesië. Ongeveer zo groot als een waterhoentje, heeft de Molukse grootpoothoen een unieke broedbiologie: het wijfje graaft ’s nachts een diepe tunnel in het zand, legt haar ei daarin, gooit het gat gedeeltelijk dicht en vliegt terug naar haar leefgebied in bergbossen. Op de stranden van de eilanden Haruku, Seram, Buru, Obi en Halmahera is nog een klein aantal legplaatsen waar de grootpoothoeders gezamenlijk hun eieren leggen en begraven.

Beschermingsmaatregelen nodig voor voortbestaan Dankzij zonnewarmte en zonder enige vorm van broedzorg komt het ei na ongeveer 74 dagen uit. Het kuiken graaft zich langzaam een weg omhoog, kan dan vrijwel direct vliegen en verdwijnt zelfstandig in het omringende bos. Kuikens en ouders zien elkaar nooit. De voedzame, grote eieren zijn populair bij de lokale bevolking en worden al sinds mensenheugenis verzameld, verkocht en geconsumeerd. Ondanks het kleine aantal nakomelingen blijft de populatie in een wankel evenwicht, vermoedelijk doordat de vogels relatief oud kunnen worden. Dankzij beschermingsmaatregelen kunnen mens en momoa in elkaars nabijheid blijven voortbestaan.

Leven tussen de grootpoothoenders De Rotterdamse bioloog dr. Kees Heij leefde in 1994-1996 letterlijk tussen de grootpoothoenders op het eiland Haruku en bestudeerde bijna 20 jaar hun biologie. Hij publiceerde er een reeks wetenschappelijke artikelen over en er verscheen een boek in de Indonesische taal. Om de lokale eilandbevolking bewust te maken van de bijzondere leefwijze van het Molukse grootpoothoen en ter bescherming van de kwetsbare vogel en de legplaatsen, richt Kees Heij zich nu op de jeugd. Het prentenboek werd in augustus 2013 door de twee auteurs gratis verspreid op een basisschool op Haruku, gelegen vlak naast het belangrijkste momoa-legveld. De boeken zijn zowel in het Nederlands als in het Indonesisch verkrijgbaar bij Miramar Zeemuseum.

Opening Miramar Zeemuseum_Dennis Nieweg web